De zinloosheid had een naam

 Van harmonie is geluk een schaduw, het volgt harmonie. Er is geen andere manier om gelukkig te zijn. Yoda

2. De zinloosheid had een naam. Hij heette Dirk. Dirks leven had geen zin, althans hij voelde niet zoiets als zin. Dirk had werk, een vrouw, een kat en deed soms aan yoga. Hij had geld, een auto en vakanties. Hij had sex, niet zoveel, maar hij hij haalde het gemiddelde zoals beschreven in de Libelle van zijn vrouw. Hij was 49 jaar oud. Dirk had een rijtjeshuis in Geleen, een saai dorp in Zuid-Limburg, waar iedereen werkte bij de DSM of NedCar. Zinloze Dirk had geen klagen alleen wist hij niet waarom of waarvoor hij dingen deed. Hij had het gevoel dat zijn leven zinloos was. Wat ook zo was. Geen probleem voor de meeste mensen, want die hadden dat helemaal niet door. Maar Dirk was net iets te slim. Hij zag het wel. Hij had geen klagen maar wist niet waar hij het allemaal voor wilde. En hier beginnen we. Met zijn eerste bezoek aan Yoda. Op een oude boerderij die al lang geen boerderij meer was. Net over de grens in België. En daar is Prem ook, een vage bekende van Dirk. De ziekenverzorger van Yoda. Prem is getuige van de komst van Dirk en hun daaropvolgende gesprekken. Hij luistert, brengt koffie en thee en luistert. En iedere avond na die gesprekken schrijft hij op wat hij zich herinnert. Yoda sterft een paar jaar na zijn ontmoeting met Dirk en Prem vertrekt. Hij moet het verwerken. Yoda is ook zijn leermeester en vriend geworden. Hij besluit een camino te gaan lopen. En zo komt het dat Prem mij tegenkomt net buiten Sittard. En we besluiten een tijdje met elkaar op te lopen. Ik nam aan dat hij het pelgrimspad daar zou lopen naar Maastricht en eindigend in  Visé, maar hij bleek woestere plannen te hebben. Hij wilde naar Santiago de Compostella lopen. Mij wel bekend. En zo gingen we samen op pad. Voor een paar dagen gezelschap nam ik aan. Maar het liep anders. Het werd een lang samenzijn.