Houthem - Maastricht zondag 7 april 2019 ( De zin van het leven is er zin in hebben. Alexander Smit)

 De zin van het leven is er zìn in hebben. Alexander Smit

4. Houthem - Maastricht zondag 7 april 2019

Ik zie Prem op een bankje zitten voor zijn lunch. Hij gebaart dat ik erbij kan komen zitten. Wat ik ook doe. Prem heeft wel wat last van zijn voeten. Hij heeft zo te zien een goede conditie maar is nog niet echt goed getraind in het lang wandelen. De voeten moeten nog even wennen, zo geeft hij te kennen. We kijken uit over de mooie heuvels van Zuid-Limburg. Echt genieten, zeker met een flauw zonnetje erbij. Prem is klaar met eten en pakt een schrift waar hij wat in leest. Hij kijkt me aan en begint te vertellen hoe hij, als Dirk bij zijn leraar kwam, de telefoon liet meelopen en later alles wat hij gemist had in het gesprek beluisterde en dat opschreef. Hij had een paar van die schriften. Ik toonde belangstelling. Prem vertelde dat hij vond dat er iets mee moest gebeuren. Hij vond er zelf zoveel wijsheid in; dat zou hij ook anderen gunnen. Ik vertelde dat ik iemand kende die dit soort boeken uitgaf. Hij was zeer geïnteresseerd. Dat zou mooi zijn. Het schrift omzetten in een boekje en dat laten drukken. Of ik dat wilde vragen. Hij zou dan een paar stukjes tikken op zijn tablet dat hij bij zich had (jaja, is wel weer 300 gram bedacht ik mij) en die dan opsturen naar mij. Het leek mij een kleine moeite. We wisselden telefoonnummers uit en maakten contact via Whatsapp. Prem zag er vrolijk uit en opeens jonger en vitaler, vrolijker. Zijn grijze haren waren wat dun geworden, hij was denk ik 1.80 meter. Ik schatte zijn leeftijd op een jaar of 60. 

We gingen weer op pad. Liepen een stukje samen en daarna zag ik hem langzaam wat afstand nemen van mij. Hij liep iets harder. Ik naderde de buitenwijken van Maastricht, die heerlijke stad en ging op zoek naar een slaapplaats. Even op de telefoon kijken. De adressenlijsten, de Airbnb’s en hotelletjes via Booking passeerden de revue. Ik besloot voor het botel te kiezen, de boot in de Maas, waar je redelijk goedkoop kan slapen, met ontbijt. Wel een klein hokje maar verder prima.

Ik checkte in en ging douchen en daarna even liggen. Daarna weer op en de stad in. Naar de Onze Lieve Vrouwe Basiliek met de kapel van Maria, Sterre der Zee.

Wat een kaarsen, wat een sfeer. Ik steek een kaarsje op. Hierna wat eten bij een goede Indiër en terug naar de boot. Met een prachtig uitzicht op de brug. Ik hoor een ping op mijn smartphone. Een stukje tekst van Prem! Ik begin te lezen en neem het over in mijn blog. Dan hoor ik gelijk of u het interessant vindt.