6. Personen die willen weten wat liefde is, zouden er meer baat bij hebben als ze zouden begrijpen wat liefde niet is.
Floyd Henderson
Je traint in de regen, in de kou, in de wind, en wat krijg je, zon en warmte. Mooi zou je zeggen, ja, natuurlijk, maar ook zwaar in de omschakeling. Het slapen ging met horten en stoten, niet echt geweldig. De plank kraakte van het bed. Ik zelf moest de nodige keren naar de WC, dus kortom, het kon beter. Ik stond wat laat op om dit alles te compenseren. Desondanks viel het me niet mee.
Bij vertrek wilde ik mij insmeren met zonnebrandolie. Zeker mijn handen. De 'plekjes' zowel links als rechts zijn weggebrand (weggevroren eigenlijk) en alles ziet er weer goed uit. Dus vanaf nu wel goed insmeren. Maar .... u voelt hem al, zonnebrand vergeten ... Raar, hij zat in het bovenvak. Even langs het Kruidvat (we zitten gelukkig niet in de Sahara). Want daar hebben ze dezelfde als 2 jaar geleden bij de Intermaché gekocht tijdens mijn Camino eerder. En die ik dus kennelijk niet meegenomen had. En jawel, daar stonden ze. De goede flesjes. Maar ... 2 voor de prijs van 1. Tsjaa, wat te doen. Er een niet meenemen uit de winkel? Of wel en aan een pelgrim weggeven die geen zonnebrandcrème heeft? Maar hoe vind je die? Of weggooien die tweede? Of meesjouwen? Het weggooien van een deel en zo 2 spuitflesjes overhouden met ieder een halve dosis ? Of gewoon elke dag veel smeren? Wat zouden jullie doen? Voorlopig heb ik ze beide nog. Goed, extra zwaar op weg naar ons startpunt en vanaf daar bijna 16 km. Het worden er vandaag 17,5 km. Het lopen gaat niet soepel maar de Maas is prachtig. En de loslopende paarden deed aan de Pyreneeën denken. Een bonus was het terras in Eijsden. Een heerlijke Weizen was mijn deel. En daar zag ik Prem. Ik zwaaide naar hem en hij kwam bij me aan het tafeltje zitten .
'En vond je het wat', viel hij met de deur in huis. 'Jawel, boeiend. Blijf sturen. Ik kan het nog niet goed beoordelen zo een eerste stukje. Maar ik was geboeid. Vind jij eigenlijk dat het leven zin heeft?' Hij keek op alsof het hem verbaasde dat ik hem die vraag stelde. 'Dat hangt ervan af, op welk niveau je die vraag stelt. Ik was natuurlijk niet voor niets bij Yoda. Ik kwam daar om wat te leren. En daarna, toen Yoda ziek werd ben ik, ben ik vaker gekomen en ben ik er ingetrokken. Zo'n fijne kerel en een geweldige leraar'. 'Dat geloof ik graag. Maar als ik het vragen mag, wat is de zin van het leven dan volgens jou?' Hij keek mij geamuseerd aan. 'Heb je voor jezelf daar al eens over nagedacht?' Ik knikte bevestigend en beaamde dat. 'Vanavond stuur ik je weer een deel van de dialoog tussen Yoda en Dirk. Misschien staat het daarin, en hij bestelde een Radler. En daarna weer verder, de grens over. In België, weer. Mooie tocht naar Visé. Prem en ik besloten voorlopig samen te reizen om de kosten te drukken. En Prem sprak wel wat Frans, zo over de grens altijd handig. We liepen langs de Maas. En toen weer de Maas over om ons slaapadres te vinden bij Christian en Claire. Daar zitten we nu. Uitkijkend over de Maas.
Mooie kamer. We werden ontvangen door Claire die ons naar 3 Frans sprekende en wijn drinkende mannen bracht. Of ik iets wilde drinken, jawel, biertje, zeker wel. Een Jupiler, gevolgd voor een Val-Dieu Blond. Prem hield het bij Spa. Waarom ik mijn 100 woorden Frans aan moet spreken als Prem erbij is snap ik niet. Prem is nog bezig met de juiste vervoeging van de verleden tijd als ik al weer allerlei onverstaanbare nonsens uit heb geslagen. Christian, onze gastheer, heeft vanuit Visé de Camino gelopen, en daarna ook samen met zijn vrouw. Met een beetje Nederlands en Frans worden de verhalen uitgewisseld.
En daarna gegeten in de tuin. Heerlijke aspergesoep vooraf (Hollandse asperges gekocht op de markt van Maastricht, die zijn lekkerder dan de Belgische), een soort ratatouille met couscous en heerlijke lokale aardbeien met ijs en slagroom en koffie om het af te maken. Prem is nu op en in slaap gevallen. Morgen op weg naar het klooster van de Fransciscanen in Luik. En nu alleen nog even doorgeven dat 1 van de 2 telefoonnummers van Clair en Christiaan vervallen is. Dat geef ik altijd door aan de Camino-vereniging.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten